|
|
|
| Tarde A
veces, las estrellas No se
abren en el cielo. El
suelo es el que brilla Iqual
que un estrellado firmamento.
Avond Soms gaan de sterren niet open aan de hemel. De aarde is het, die glinstert, als een firmament met sterren bezaaid.
J.R. Jiménez
Abendlied Über allen Gipfeln
J.W. von Goethe
Nube Lo que yo te veo, cielo, Eso es el misterio ; Lo que está de tu otro lado, Soyyo aquí, soñando.
Wolk Wat ik in je zie, hemel, Dit is het geheim; Wat aan gene zijde van je is, Ben ik hier, in dromen verzonken.
J.R. Jiménez
Tarde Cómo,
meciéndose, en las copas de oro, Al
manso viento, mi alma Me
dice, libre, que soy todo!
Avond Hoe toch, zich
wiegend in de gouden kruinen, Bij zachte
wind, mijn ziel Me zegt, in
vrijheid, dat ik alles ben! J.R. Jiménez
Bomen Een boomtocht zo licht in de wind of de wortels verzetten geen stap. De koele wind en het zachte spreken der bomen en de losgebroken augustusmuziek der vogels en de rivier die blikkert een magnifiek magnesiumlicht en de zon die beurtelings charlie parker en bach heet strek je armen gebogen liefste ik wil gaan boogschieten met lange gonzende woorden ik heb een duizendmaal mooier vrijheidsbeeld gemaakt ik heb je borsten nog nooit zo hoog gezien kinderen kunnen glijbaan spelen langs je heupen ik wil boldriehoeksmeting leggen langs je enkels en ik kijk naar je door verrekijkers andersom je loopt zo langzaam naakt door de verten je bent een glasscherf zonlicht je bent een vogel tussen hoog gras je bent een kleine kobold met wuivende handen ik kijk naar je met mijn eigen ogen en ik leg je neer op het bed van mijn woorden wij zijn de ruiters te paard van de zon wij zijn de slaven der slavenhalers ik was van zeewater en van nachtwind ik ben met brandwonden overdekt wij leven in mistige huizen van stukken der sterren en van de keistenen der liefde en van de witte wijn van het lichaam wij zijn het reisverhaal van ons zwerven zonder landkaart wij schrijven dreigbrieven naar de avond en wij ontvoeren de nacht wij knielen voor onze monden wij bidden ave mariaas der liefde wij smeken de ander in leven te zijn wij vragen de val- ken der valkenjacht wij zijn kerkklokken hoor je de stilte der zon liefste hoor je de stilte der zon hoor je de stilte der zon liefste hoor je de stilte der zon
H.Andreus
Abend Der Abend wechselt langsam
die Gewänder, Rainer Maria Rilke
Im Spätrot Im Spätrot schlafen die Namen: einen weckt deine Nacht und führt ihn, mit weissen Stäben entlang- tastend am Südwall des Herzens, unter die Pinien: eine, von menschlichem Wuchs, schreitet zur Töpferstadt hin, wo der Regen einkehrt als Freund einer Meeresstunde. Im Blau spricht sie ein schattenverheissendes Baumwort, und deiner Liebe Namen zählt seine Silben hinzu. Paul Celan
Scharlaken
landschap De bergtop. Ginds de zonsondergang, helemaal purper, gewond door de eigen kristallen, die overal bloed te voorschijn roepen. Door deze luister wordt het groene pijnbos grimmig, vaal rossig. En de kruiden en de bloempjes, in gloed, transparant, doorbalsemen dit serene ogenblik met een vochtige geur, doordringend, lichtend. Ik blijf in extase het duister afwachten. Platero, zijn zwarte ogen korrels vol zonsondergang - gloed, gaat heen, mak, naar een waterplas van karmijn, rose, violet. Zachtjes dompelt hij zijn mond in de spiegel, en het lijkt wel of die vloeibaar wordt door deze aanraking; en of door zijn enorme keel een vloed van schaduwig vloedwater verzwolgen wordt. De
omgeving is bekend, maar het moment verbijstert en doet alles vreemd schijnen,
bouwvallig en monumentaal. Men zou ieder ogenblik zeggen dat we een verlaten
paleis gaan ontdekken. De avond overschrijdt de eigen grenzen, en het uur,
beroerd door de eeuwigheid, is oneindig, vreedzaam, onpeilbaar. ..-Vooruit,
Platero ... uit: J.R. Jiménez,
Platero en ik
|
|
|
canandanann 26-08-2010
blog: http://waarnemingvandewerkelijkheid.blogspot.com paintings: http://landscape.canandanann.nl
|
.JPG)