|
|
|
|
In de oudste
lagen van mijn ziel, waar hij van
stenen is gemaakt, bloeit als een
gaaf, ontkleurd fossiel de stenen
bloemen van uw gelaat. Ik kan mij niet
van uw bevrijden, er bloeit niets
in mijn steen dan gij. De oude weelden
zijn voorbij maar niets kan
mij meer van u scheiden. M.Vasalis Als straks het
rouwrumoer rondom jou is
verstomd de stoet
voorbij is de schuifelende
voeten voel ik dat er
een diepe stilte komt en in die
stilte zal ik je opnieuw ontmoeten en telkens weer
zal ik je tegenkomen we zeggen veel
te gauw: het is voorbij hij heeft
alleen je lichaam weggenomen niet wie je was
en ook niet wat je zei ik zal nog
altijd grapjes met je maken we zullen samen
door het stille
landschap gaan nu je mijn
handen niet meer aan kunt raken raak je mijn
hart nog duidelijker aan. Een voor hem
die sterft en een voor elk
van hen die
achterblijven. Er is een milde
dood die barmhartig
is en goed. Er is een harde,
wrede dood, die leegte
achterlaat en pijn en
tranen. Maar altijd is
de dood barmhartig,
mild of wreed voor hem die
sterft en voor elk van
hen die
achterblijven 'n
breekpunt, 'n keerpunt
soms. Ach, laten wij
geen ogenblik bederven voor wie van
ons het eerst zal moeten sterven, en laten wij
ook nimmer praten van alles wat
wij huichelden en haatten. Zolang een
vlerkgespreide leeuwerik blijft zingen vergeeft God
ons al wat wij beginnen, zolang wij
kersebomen zacht in bloei zien staan dan hebben we
nog niemand kwaad gedaan. Ach, laten wij
het leed dat mens ons deed, vergeten, God zal het
allemaal wel weten, en laten wij
geen ogenblik bederven voor wie van
ons het eerst zal moeten sterven. Leo Vroman Velen vinden
troosten moeilijk. Ze denken vaak
dat ze veel moeten doen om te troosten,
veel zeggen, de ander er
overheen beuren. Echte troost is
eenvoudig: enkel een hand,
enkel een gebaar, een enkel woord
misschien. Iemand bij wie
je jezelf mag zijn; iemand die bij
je blijft. Iemand die er
voor jou wil zijn zoals je nu
bent. Hierna zal
alles anders zijn, nu jij voorgoed
bent heengegaan. Maar altijd zul
jij bij mij blijven, hoog zal je
naam geschreven staan. Hoog in mijn
leven, diep in mijn dromen, in wolken die
je Naam uitschrijven, in zonlicht dat
men stralenbaan jouw schaduw
schildert tussen bomen. Maar ook zal
alles anders zijn als ik voorgoed
ben heengegaan en winden onze
Namen noemen: dan zal ik je
zoenen, zal ik je zoenen. Wachten moet ik
in het donker licht
verwachten van omhoog met een God
verbonden leven die nog nooit
een mens bedroog zal ik wachten zal ik hopen zal ik
weggaan? 'mens waar ben
je' zal ik horen tot ik op de
hoogte kom. Vragen moet ik
om een teken dat mijn leven
gaande houdt afzien van de
dag van morgen lachen om mijn
zelfbehoud zal ik vragen zal ik wachten zal ik hopen zal ik
weggaan? 'mens waar ben
je' zal ik horen tot ik op de
hoogte kom. Geven moet ik
heel mijn leven zelfs wat mij
het liefste is trouw zijn aan
de stem van binnen mij verliezen
in gemis zal ik geven zal ik vragen zal ik wachten zal ik hopen zal ik weggaan? 'mens hier ben
ik' zal ik horen als ik op de
hoogte kom. Op de hoogte
zal ik komen tot het einde
zal ik gaan waar ik dood,
tot mens geboren oog in oog met
God zal staan zal ik komen zal ik geven zal ik vragen zal ik wachten zal ik weggaan? 'mens hier ben
ik' zal ik horen als ik op de
hoogte kom. Als je van me
houdt, huil niet. Als je het
ondoorgrondelijke mysterie van de hemel waar ik me
bevind zou kennen, zou je nooit om
me huilen. We hielden voor
eeuwig van elkaar in het leven, maar alles was
toen vluchtig en beperkt. Denk aan deze
prachtige plek waar er geen dood is en waar ik vlak
bij de onuitputtelijke bron van geluk en
liefde ben. Als je echt van
me houdt, huil dan niet meer om mij. In ben in vrede. Je liefde zal
je dood overleven Ze blijft onder
de mensen aanwezig ook als je al
lang gestorven bent. Jijzelf wordt
in je sterven opgenomen in
het geheim van Gods liefde. Gelovig sterven
is afscheid nemen van de tijd,
niet van het leven. Gelovig sterven
is het ene mysterie verlaten om het
andere in te gaan. 't Is op het
woord van Jezus de hoop
verwisselen voor zekerheid dat God liefde
is. De mensen van
voorbij, ze blijven met
ons leven. De mensen van
voorbij, ze zijn met ons
verweven in liefde, in
verhalen, die wij zo
graag herhalen, in bloemen,
geuren, in een lied, dat opklinkt
uit verdriet. De mensen van
voorbij, zij worden niet
vergeten. De mensen van
voorbij, zijn in een
ander weten. Bij God mogen
ze wonen; daar waar
géén pijn kan komen. De mensen van
voorbij zijn in het
licht, zijn vrij! Hanna Lam staan ingetogen
stil geborgen in hun
eigen wezen ze lezen in hun
spiegelbeeld dat in het
water staat geschreven: oeroud is het
verhaal van sterven en
weer leven het beeld
verrimpelt door het
vallend blad symbool van
afscheid nemen behoedzaam lees
ik mee en zie verrast de knoppen
reeds gespeld - verlicht weet
ik: als straks de
winter dood en leegte
preekt wil ik hieraan
blijven denken aan de knoppen die reeds zijn
gespeld. Oeke Kruytthof Je bent
gedragen om verlost te worden Je hebt veel te
vragen. gekomen om te
gaan de streng die
je bond aan het lichaam
van je moeder moest verbroken
worden om je te laten
leven. Dit mogen wij
nooit vergeten: je bent geen
bezit. Wij hebben jou
niet jij hebt ons, om je te leiden te beschermen te bewaren voor
angst om Je zeggen dat we niet
bang zijn als het onweert en met je te
zingen in de nacht. We zijn
toeschouwers aan de rand van
je leven we mogen je
gadeslaan terwijl je
speelt en naar je
lachen terwijl je
verloren bent in wat je ziet
en doet We zien je
langzaam worden wat je bent we houden de
weg open naar je geluk en trachten te
verhinderen dat je wordt wat je niet
zijn kunt. Als je naar God
vraagt vertellen we
van het leven vraag je waar
je vandaan komt dan zullen wij
zeggen: uit de wereld
der liefde. Je mag ons
eenmaal verlaten je bent er om
dat te doen je mag je
heengaan voleindigen. Al wat wij voor
je deden is voor jou Je moet ons
niet worden. Je moet jezelf
worden. Je moet worden
waarheen je je eigen
wonder. Wij hopen voor
je altijd je verschijnt
in onze gebeden. We hopen dat je
blij zult worden levend in de
schepping man en vrouw wandelend in
licht van vergeving en wachtend op
het Rijk Je mag gaan Je zult het. Het is een
gebod een belofte. Ga heen in
vrede Ga niet naar
anderen als dát leed u slaat dat de mens
kromt, of als een wig hem splijt: ga niet naar
anderen: raak uw kracht niet kwijt, die harde kern
waarmee ge het bestaat. En houdt uw
huis in stand, gelijk altijd. Ga niet naar
anderen: hun blik verraadt weigering te
beseffen wat er is. Straks woelt
hun onrust om in uw gemis. Mijd hun
bedisselen, hun ergernis dat ge u
blijkbaar niet gezeggen-laat. Zoek het bij
een goede vriend, u toegewijd een die u niets
verwijt, niets vraagt, niets raadt maar u
verdraagt met uw beschreid gelaat. Die, zelf
zwijgzaam, u kent voor wie gij zijt, en merkt dat
het, nog bevend, berg-op gaat. Ida Gerhardt Een vriend van
mij, een vriend van mij had kanker Maar goeie
vrienden laat je niet alleen Al wist ik
dikwijls niet wat ik moest zeggen Ik ging er elke
week toch even heen In feite zou ik
gister weer gegaan zijn Dat hoefde niet
meer, zei het ochtendblad 'Gestorven:
onze zoon en broer en zwager... In stilte
gecremeerd' - en dat was dat 'In stilte' -
jee, waarom in 'alle stilte'? Het was zijn 'laatste
wens', dat stond erbij Ik snap 't niet,
dat zou hij mij niet aandoen Dat is gewoon
gelogen volgens mij Ik ga niet in
een hoekje zitten huilen Ik scheur ook
het behang niet van de wand Maar toch:
waarom is sterven en begraven Verbannen naar
een hoekje van de krant? Ik heb een
advertentie laten zetten Je wilt toch
wat, als afscheid, als besluit 'Dag Jaap, ik
zal je heel erg missen, Ivo' Maar Jezus...
wat zag dat er lullig uit! Als ik ooit
doodga, kom dan allemaal maar En hou je flink
of snotter, alles mag Vooruit, laat
't maar druk zijn en luidruchtig Ik zorg wel
voor de stilte op die dag Ivo de Wijs er is nog
zoveel doodgezwegen door jullie en
door mij. Zoveel waarheid
nog ontdoken zoveel nog niet
uitgesproken en het heeft zo
voor de hand gelegen bij jullie en
bij mij. Opgekropt,
weggestopt, stil gesust,
zoet gekust, afgeschoven,
weggewoven, wel gedacht,
niet verteld, afgewacht?
uitgesteld, doorgeschoven,
weggewoven, door jullie en
door mij. Er is zoveel
nog niet gezegd, er is zoveel
nog doodgezwegen, zoveel grond
nog niet ontgonnen, zoveel planten
niet begonnen, vragen die geen
antwoord kregen van jullie en
van mij. Paul van Vliet En toen ze
terugkwamen, vertelden ze elkaar opnieuw
verhalen: hoe de ontmoeting ook henzelf goed had gedaan,
hoe de ontmoeting nieuwe banden had
geschapen, hoe ze ook zelf meer mens waren
geworden door te luisteren. Ze begonnen steeds
meer te beseffen dat ontmoeting gelukkig kan
maken en iemand zei: Je bent een
gelukkig mens als iemand
luistert naar jou als iemand bij
jou stilstaat. Jij bent een
gelukkig mens als iemand jou
serieus neemt als je je
aanvaard weet, zoals je bent. Een ander vulde
aan: Je wordt een
gelukkiger mens als je kunt
treuren met de mensen die verdriet hebben als je kunt
lachen met de mensen die lachen als je stil
kunt worden wanneer woorden teveel zijn. Dan gebeurt het
wonder van de ontmoeting. Jij komt zo
vaak zwijgend
aanwezig onder ons Waar ben Jij
toch te vinden? Mijn ogen
zoeken Jou. Jij spreekt in 't tedere
gebaar. Jij raakt mij
aan in de stilte. Jij overvalt
ons niet. Jij spreekt
niet zonder te luisteren. Jij ziet eerst
onze pijn en ons zoeken
naar het licht. Jij spreekt
wonderlijk in de gewonde mens. JU komt ter
sprake in de taal van
liefde en louter goedheid. Jij werd de
mond van de sprakeloze. Jij bracht de
machtigen tot stomme
verbijstering. Jouw liefde
doet nog altijd in mensen van
zich spreken. Jij gaf het
woord aan de monddood
gemaakten. Jij gaf het
woord aan wie niet gehoord
werden. Jij hoorde alle
fluisteren in licht
zoekende gezichten. Marinus van den
Berg. zo recht van
lijf en leden, zo sterk, met
kracht en wijsheid van
de tijd. Daar ligt hij
heden, geveld,
verteerd van binnen zonder
macht. De geest van
deze boom Geworteld in
zijn takken blijft eeuwig
voortbestaan Valt nooit meer om te hakken. Ik weet dat je
gestorven bent. Je handen
hebben de mijne en de dingen om
je heen losgelaten. Je kijkt niet
Meer door het raam naar het weer
van vandaag. Je luistert
niet langer als er ergens een deur opengaat en je zegt niet
meer: Kom binnen. Je zegt de
woorden niet meer die je - met jouw ogen
en jouw stem - vroeger altijd
zei. Het is stil
geworden om je heen Maar toch hoor
ik je nog spreken en zie ik met
gesloten ogen wat je deed, toen je nog
gaande en staande was. Nee, je zou pas
echt dood zijn -ik zou pas
echt dood zijn - als ik je kon
vergeten en als je
weggewist uit mijn geheugen me niet meer
bij zou staan met raad en
daad zoals toen. Maar dat doe je
dus nog als ik over jou
verhalen vertel: hoe je het
leven en de mensen zag en wat je doen
zou als je voor vragen stond waar ik voor
kom te staan. Nee, alles is
nog niet voorbij, je leeft nog in
mijn verhalen over jou. Mijn handen
kunnen je niet meer vasthouden maar wel mijn
woorden en de ogen van mijn hart. En daar zul je
leven tot eens alles is volbracht in een nieuwe
hemel en een nieuwe aarde. Ik zal voorbij
zijn en het dorp zal duren gelijk vandaag
met harpen in de bomen. Geblaat geblaf.
En telkens toegenomen bewegingen
tegen de middaguren. Het gras
ontelbaar tussen vogelveren en leeuweriken
als omhooggetrokken onhoorbaar
bezig in een tijd vol klokken. De knapen die
nu haastig huiswaarts keren, de ransels
rondzwaaiend naar alle kanten zullen
volwassen zijn met grote handen. A.v. Wilderode Ik voelde mij
zo gelukkig met jou; ik zag de zon,
ik zag de zonnebloemen in je ogen. En ik dacht;
tot aan het einde van de wereld zo met jou te
leven (mogen). Ik zag in jou
mijn pa, jouw opa joviaal en met
een heel groot hart. Voluit mocht ik
jouw moeder zijn Nooit zag je 't
leven zwart. Maar toch...als
moeder voelde ik soms angst je van huis te
laten gaan, die jachtige wereld tegemoet Jij bleef de
positieve optimist; gaf vaak mijn
leven zin en moed. En zo opeens,
mijn liefste, die vreselijke nacht, verpletterde
onze droom, diep in mijn hart verwond omdat zinloos
geweld jouw hulpvaardigheid en mensenliefde
niet verstond. Verscheurd mijn
moederhart, diepe leegte om
't gemis. Omdat wie ik
lief had, jij liefste Joes, nu niet meer
is. En zie ik
straks door 't donker, Joes, straks even
maar, heel even weer de zon Dan zal ik
weten, voelen, leven, van jou, mijn
liefdesbron. Afra Er bestaat een
held, als je in je hart kijkt je hoeft niet
bang te zijn om wat je bent het antwoord
ligt er, als je in je ziel reikt. Dan komt een
held voorbij met de kracht
om door te gaan je zet je
angsten van je af en je weet dat
je het redt. Dus als je
denkt dat er geen hoop meer is kijk dan in
jezelf en wees sterk en je zult de
waarheid zien dat er een held
in jou huist Het is een
lange weg als je alleen
tegenover de wereld staat en niemand een
hand naar je uitstrekt die je vast
kunt pakken Je kunt liefde
vinden wanneer je in
jezelf kijkt en de leegte
die je voelde zal verdwijnen. Dan komt een
held voorbij met de kracht
om door te gaan je zet je
angsten van je af en je weet dat
je het redt. Dus als je
denkt dat er geen hoop meer is kijk dan in
jezelf en wees sterk en je zult de
waarheid zien dat er een held
in jou huist. Iedereen weet,
dromen zijn moeilijk waar te maken maar laat
niemand ze afnemen hou vol, er
komt een nieuwe dag waarop je je
weg zult vinden. |
.JPG)